1 - مقصود از فرعون در اينجا فرعون عيسى است و آن سركشى و قلدرى بوده كه در شهر انطاكيه بوده است هنگامى كه رسولان حضرت عيسى به آن وارد شدند . و فرعون بر هر قلدر و سركشى اطلاق مىشود ، آرى بر سه جبّار اطلاقِ آن معروف شده است : فرعونِ خليل ( در كلده ) كه نامش سنان بوده و فرعونِ يوسف ( در مصر ) كه نام او ريان بن وليد است و فرعونِ موسى ( در مصر ) كه نامش وليد بن مصعب است و نسبت حبيبِ نجار به خاندان فرعون عيسى به اعتبار اين است كه در كشور او از رعاياى او بوده است . 2 - اينكه اين هر دو يكى بودند و مؤمنِ آل فرعون زنده بوده تا دوران عيسى و آمده در انطاكيه و به ترويج او پرداخته است و عمر او تا اين حد طولانى شده است و فاصلهء ميان زمانِ حضرت موسى و حضرت عيسى طبق روايت ابن جزرى در تنقيح ، هزار و ششصد و سى و دو سال است و نام او حبيب نجار است و لقبش مؤمن آل يس است چنانچه در خبر سابق گذشت ، و در قاموس گويد : حزبيل بر وزن قنديل ، نامِ مؤمن آل يس است تا آنكه مىگويد : اين وجه دوم مخالف با اخبار بسيارى است كه دلالت دارند : مؤمن آل فرعون غير از حبيب نجار و مؤمن آل يس است . از مجلسى ( ره ) - نهايه گويد : در حديث است كه فقيرهاى امتم چهل خريف پيش از توانگرانشان به بهشت مىروند . خريف ، فصل ميان تابستان و زمستان است ، و مقصود چهل سال است زيرا در هر سال يك پائيز بيش نيست و گذشتِ چهل خريف گذشتِ چهل سال است ، انتهى . و در معانى الاخبار به سند خود از امام باقر روايت كرده است كه : بنده ، هفتاد خريف در دوزخ بماند و خريف هفتاد سال است تا آخرِ خبر ، و صاحبِ معالم آن را به بيش از اين تفسير كرده و در برخى روايات گفته است : هزار عام است كه هر عامِ آن هزار سال است . از مجلسى ( ره ) - مؤيد آن است آنچه به امير المؤمنين منسوب